Σάββατο, 19 Ιουνίου 2010

Η ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ





Κόλαγα τ' αυτάκι μου

στο τηλεγραφόξυλο

ν' αφουγκραστώ ...

~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ 

~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ 

~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ 


σαν απ' τα βάθη της γης

ακούστηκε η φωνή της

-Μαμά θέλω το σπίτι μου

-΄Ενα άψυχο, παιδί μου...



4 σχόλια:

melian είπε...

μελαγχολικό Σαββάτο...

όλα περαστικά....

αγαπημένες φωνές, πράγματα που κάποτε νιώθαμε δικά μας


δεν πα' να λένε ! όσο δε θα μπορούμε να επιστρέψουμε στη χώρα που λέγεται παρελθόν,ό,τι "υπηρξε" μπορεί να μας "έκανε", αλλά είναι τόσο ξένο σαν την πιο μακρινή χώρα πάνω στη γη

καλό Σ/Κ, ομορφιά

genna είπε...

το παρελθόν, έρχεται και φωνάζει μέσα μας...

θα τα ξανανοιώσουμε, λέω, Μελισσάκι μου,
θα τα ξανανιώσουμε, όση μοναξιά κι αν βιώνουμε
στο παρόν...

καλό Σ/Κ, τρυφερή μου!

quartier libre είπε...

@
καλή Κυριακή, ξημέρωμα !

:)

genna είπε...

libre

καλό απόγευμα, Κυριακής!

:)