Τρίτη, 26 Μαρτίου 2013

Mιλώ στο στόμα που όλο γυρεύει να μιλήσει...


Στο στήθος μου η πληγή ανοίγει πάλι
όταν χαμηλώνουν τ' άστρα και συγγενεύουν με το κορμί μου
όταν πέφτει σιγή κάτω από τα πέλματα των ανθρώπων
Αυτές οι πέτρες που βουλιάζουν μέσα στα χρόνια ως πού
θα με παρασύρουν;
Τη θάλασσα τη θάλασσα, ποιος θα μπορέσει να την εξαντλήσει;
Βλέπω τα χέρια κάθε αυγή να γνέφουν στο γύπα και στο γεράκι
δεμένη πάνω στο βράχο που έγινε με τον πόνο δικός μου,
βλέπω τα δέντρα που ανασαίνουν τη μαύρη γαλήνη των
πεθαμένων
κι έπειτα τα χαμόγελα, που δεν προχωρούν, των αγαλμάτων. 





Τετάρτη, 20 Μαρτίου 2013

...


Αλλάζουν οι ορίζοντες...



Τετάρτη, 13 Μαρτίου 2013

Δευτέρα, 11 Μαρτίου 2013

νευρώνες…

















Nα σου δώσω ένα όνομα 

Ν' ανοίξεις, σαν ποίημα!





Πέμπτη, 7 Μαρτίου 2013

...

πεθαίνουν τα δέντρα κι όχι μόνο...

Παρασκευή, 1 Μαρτίου 2013

Καλό μήνα!!!!!




Αν είναι κάλιον χρυσού ή περιστεριού πετάρισμα που καθορίζει τους δείχτες του ωρολογίου σου, εξαρτάται από τας οφρύς του Διός. Ο.Ε