Παρασκευή, 5 Μαρτίου 2010

ποτίζοντας άνηθο ανασταίνω τα ήθη...



BAΒΥΛΩΝ Η ΜΕΓΑΛΗ

Σάλπιγγες από ανάερο Σικελιανό

φλάουτο από ανύπαντρο Καρυωτάκη.

/Στο φινάλε τι συνοδεύει τέτοιαν ώρα

τις νυχτιάτικες κιθάρες.../.

Να το θέρος _ ο έναστρος Ήφαιστος _ ανοίγοντας 

ακρεούργητα ζητήματα μωρίας _:

οι άθλιοι ευημεριστές

νοικιάζουν έναν ήλιο κρετίνο στα νησάκια τους

μια θάλασσα φορεμένη

στα σχέδια του χειμώνα.

Ξεδιαλέγοντας άναυδο τα βράδυα σχηματίζω τις φράσεις

ποτίζοντας άνηθο ανασταίνω τα ήθη.

Δεν ξέρεις από έλευση ζωής

κάπηλε χρηματία του χρόνου

δεν-ξέρεις- αριθμοσύνη

Θ' αποτελέσει θρίαμβο στα πιανίσιμα του μέλλοντος

που κάπνιζα τις συλλαβές σκοτώνοντας

ζωύφια-δευτερόλεπτα.

Δε βαριέσαι Τι Επίκτητος να σεργιανάς

τι σωστά ντυμένος Αλ Καπόνε

με τη φαρδιά κορδέλα στο καπέλο σου

με ρόδινες χοντρές γραβάτες...

Το γεγονός είναι ένα_: θα πεθάνεις.

Χάσμα ο Σούμπερτ ανεξιχνίαστο.

Νίκος Καρούζος



2 σχόλια:

προφήτηs είπε...

μια απλή καλημέρα... νομίζω... ότι... μπορεί να εκφράσει με λόγια... όλα όσα άκουσα, όλα όσα διάβασα...

καλημέρα

genna είπε...

Προφήτης

Καληνύχτα καλό μου!

:)