Maria Kiehr, Caldara: Per Il Mar del Pianto Mio

Με λένε Στέλλα...!

Φοβάμαι το σκοτάδι, κι άλλα πράγματα...

Είναι θέμα τύχης που θ' ακουμπήσεις το μυστικό σου μωρό μου...

Είναι θέμα τύχης που θα πεις φοβάμαι και θα σ' ακούσουν...

Ναι! είναι θέμα τύχης και DNA, κοριτσάκι μου...



Περπάτησα χιλιόμετρα...

φωτίζει...

... την γύμνια!

μηλί - μηλίτσα της ανηφοριάς...

Κυρά τρανή, τι σιγανή της νεραντζιάς η πρώτη καλημέρα
τι σιγανό το βήμα σου κ' η ανάσα του ψαριού πλάι στο φεγγάρι
τι σιγανό κουβεντολόϊ του μέργμηγκα μπροστά στης μαργαρίτας το ξωκκλήσι
Α, τι χρυσάφι αφήνει η αχτίνα στη σταγόνα της δροσιάς
όταν η πούλια σου κρεμάει στο μέτωπο το εφτάκλωνο κλαδάκι της γαζίας
α, πόση λουλουδόσκονη στριμώγνεται στης μέλισσας το στόμα για το μέλι
πόση σιωπή μες στην καρδιά σου για τραγούδι.

[...]

Μηλί -- βάϊ - βάϊ --- μηλί - μηλίτσα της ανηφοριάς
πως σου τριανταφυλλίσανε τα μήλα της αγάπης;

Γ. Ρίτσος, απόσπασμα, Από την «Κυρά των αμπελιών»