Ο ΗΧΟΣ ΤΗΣ ΣΙΩΠΗΣ

Πως να μπορέσει άραγε κανείς 

Ν' αποκρυπτογραφήσει τον ήχο

Της σιωπής

Ν' ανακαλύψει τις πτυχές

Από το σάβανο της νύχτας

Tην ύστατη λάμψη

Ενός λόγου

Φασματικού; 

Tάκης Βαρβιτσιώτης

...

Μέρα τη μέρα το τοπίο απέναντι μεταβάλλεται

αλλάζει χρώματα…

Μέσα συνομιλούν τόσο γλυκά πιάνο, βιολί…

σαν να θέλει ν' απορροφήσει πραγματικότητα...

σύννεφο σε καθάριο ουρανό!!!

Aπό μια στίξη

θα κρατηθούμε,

ένα φυλλαράκι 

που ξεπροβάλλει...

Ο ρόδινος τυλιέται στοχασμός...

Κοντά σου δεν αχούν άγρια οι ανέμοι.
Κοντά σου είνε η γαλήνη και το φως.
Στου νου μας τη χρυσόβεργην ανέμη
Ο ρόδινος τυλιέται στοχασμός.

Κοντά σου η σιγαλιά σα γέλιο μοιάζει
που αντιφεγγίζουν μάτια τρυφερά
κ’ αν κάποτε μιλάμε, αναφτεριάζει,
πλάι μας κάπου η άνεργη χαρά.

Κοντά σου η θλίψη ανθίζει σα λουλούδι
κι’ ανύποπτα περνά μέσ’ στη ζωή.
Κοντά σου όλα γλυκά κι’ όλα σα χνούδι,
σα χάδι σαν δροσούλα, σαν πνοή.

Μαρία Πολυδούρη