Πέμπτη, 6 Μαρτίου 2014

Νεκρή φύση

















Μνήμες που ερήμην μου καλλιέργησα

στις αργιλώδεις εκτάσεις της γλώσσας και ύστερα

με φέρσιμο κισσού σκαρφάλωναν στις φλέβες 

έτσι φτάνοντας στο σανατόριο του μυαλού_

εκεί που η μουσική μερόνυχτα ιστορεί

και άλλους ρυθμούς επιβάλλει. Ακούς;


Η εξοικείωση του γυμνού καταργεί

την ασφάλεια του ρούχου. Γι' αυτό

και ρακένδυτος είναι ο καιρός _ όχι το σώμα.

Όσο για τις θωπείες του έρωτα, αν μη τι άλλο

εκθέτουν τις αφελείς περί ντροπής προκαταλήψεις.

Ξέρουν αυτοί _ η κατάργηση του σώματος

αχρηστεύει αυτομάτως τα όσα ισχύουν περί ηθικής,

ενώ η μέχρις εξευτελισμού ταπείνωσή του

τα ενισχύει και η σήψη του τα συντηρεί.

Το δάκρυ εξάλλου δρα σαν μεγεθυντικός φακός

στραμμένος σταθερά προς την αιτία που το προκάλεσε.


Κώστας Γ. Παπαγεωργίου - Παιδικό κουρείο