Δευτέρα, 13 Ιουνίου 2011

ΑΠΟ ΤΟ «ΝΑΡΘΗΚΑ»




Συλλέγει χρώματα καὶ μὲ θωπεύει ἡ παλάμη σου·
ὑποδύεται τὸ ἀπόγευμα.

Ἄυπνοι καὶ ἁμαρτωλοί.
Ἐμεῖς καὶ ἡ ὡραία παρακμή μας
ποιός λόγος θὰ ἐξαργυρώσει
τίς τόσες σιωπές σου.

Ἀπ᾽ τὸ πρωὶ
μιὰ κίτρινη βροχή μὲ σχολιάζει.

Μαυρουδής Κώστας





2 σχόλια:

melian είπε...

Η σιωπή δεν εξαργυρώνεται, κορίτσι.
Έρχεται, μας τυλίγει σαν ομίχλη και θολώνει τη ματιά

Αλλά αυτός ο ουρανός...τόσο όμοιος!!! :)

Να περνάς όμορφα, γλυκιά μου :)

genna είπε...

τίποτα δεν εξαργυρώνεται, καλό μου.

να φωνάξεις, αλλά που αυτιά...

ένα απόγευμα «κυνηγούσα» τα σύννεφα, τέτοια παιχνίδια! Να, ο Θεός λέω... :) :)

Να 'σαι καλά!

σε φιλώ!