Πέμπτη, 17 Ιανουαρίου 2008

...?!


απ' το πρωϊ ως τώρα, πλήθος... ψυχούλα μου!





15 σχόλια:

zero είπε...

Οχι ρε γαμωτο, ζηλεψα τωρα.
Ζηλευωω

Μηθυμναίος είπε...

Είναι η ζεστή αγκαλίτσα;

Ανώνυμος είπε...

σφηχτά!!! πολύ!!!

genna είπε...

@zero

να μη ζηλεύεις, γαμώτο....

καλό βράδυ!

genna είπε...

@MHΘYMNAIOΣ

και βέβαια είναι η ζεστή, είναι δυνατόν
να είναι παγωμένη... και σφιχτή, NAAAA!!!!

genna είπε...

@Mist

Σφηχτά, πάρα πολύ, να λοιώσει...

Kαλό σου βράδυ καλό μου!

ΦΑΙΔΩΝ ΘΕΟΦΙΛΟΥ είπε...

H αγκαλίτσα είναι έτσι κι αλλιώς υπέροχη. Αλλά υπάρχουν πολλών ειδών αγκαλίτσες: Η ερωτική ασφαλώς, η φιλική, η μητρική, η αγκαλίτσα της παρέας, η αγκαλίτσα τής Φύσης,η αγκαλίτσα της Τέχνης, (μεγάλο καταφύγιο) κ.λ.π. Πλήρης είναι όποιος έχει όλες τις αγκαλίτσες! Μη ψάχνετε! Δεν υπάρχει.

kyriaz είπε...

είχα δίκιο που επέμενα να κάνεις μπλογκ.
Καλημέρα genna!

genna είπε...

ΦΑΙΔΩΝ

Ποιητής είσαι... μια πιο ποιητική αγγαλίτσα περίμενα...

Φυσικά και υπάρχουν πολλές αγγαλίτσες, μα τούτη είναι της φύσης...

αυτή που μαζί ακούμε τους ήχους της καρδιάς μας, τις νότες της που βάζουν φτερούγες στα πέλματα μας και φτερά στο νου μας να καλπάζει η σκέψη, μπρος πίσω... και φυσικά με την έννοια που το τοποθετείτε δεν υπάρχει...

Αλλά εγώ τον τελευταίο καιρό αισθάνομαι πως αν έχεις αυτή την αγγαλιά της "τέχνης" κάπως αισθάνεσαι πιο πλήρης...

Αυτή η εικόνα μου δίνει αυτή την εντύπωση,
σαν να θέλει να αφουγκραστεί το ΜΑΖΙ!!!!!

ΚΑΛΗΜΕΡΑ!!!!!!!!

genna είπε...

Καλημέρα Γιάννο μου!!!!!!!!

Με πρόλαβες και κατά ένα περίεργο τρόπο
στον ύπνο μου είχα βρεθεί σε μια καλοκαιρινή αγγαλιά...

Την ποιητική εννοώ, αυτή που μπορεί να σε γεμίσει σαν να ζεις τον μεγαλύτερο έρωτα σου
ένα κλικ είναι Γιαννο μου και όταν οι καιροί το επιτρέπουν όλα γίνονται ΤΕΧΝΗ, το ξέρω πόσο δύσκολο είναι τούτο μα έχω τη χαρά όταν βουλιάζω τούτο το μέσο που λέγεται βιβλιο, μουσική και κύρια ΑΓΓΑΛΙΑ κι εσύ σίγουρα είσαι Αγγαλιά θέλω από δω να σου δώσω τη δική μου. Το ξέρεις πόσο μεγάλη είναι...

Ξέρεις πόσο πάλεψα να μη βάλω ένα ποίημα που λάτρεψα πιο κάτω... αλλά οι μέρες είναι νωπές ακόμα ... θα έρθουν κι εκείνες της γλυκιάς ΜΝΗΜΗΣ...

ΦΙΛΙ ΚΑΙ ΑΓΓΑΛΙΑ ΓΛΥΚΟ ΜΟΥ!

zero είπε...

ρε τι γινεται...
παλι ζηλευωωω
σελω κι'εγω

genna είπε...

Πάρε ζερούλη μια σφιχτή και τρυφερή, να τόσο ΜΕΓΑΛΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗ!!!!!!!!!!!!!!!!!

Νικόλαος Παπουτσής είπε...

Αγκαλιά της φύσης, η ποιητική αγγαλιά?
Μα η φάση δεν κάνει ποίηση και αυτή (η ποίηση) τάχα δεν την αντιγράφει?
Αγγαλιά το αποκορύφωμα της στοργής όποια μορφή κι αν έχει!!!

zero είπε...

Σε ευχαριστω genna.
Ηταν οτι επρεπε.

genna είπε...

@Kotsufopoulo

Ένα κλαδάκι
Να! μια αγγαλίτσα για σένα...
δεν είναι ποίηση τούτο...


@Zero
χαιρομαι που ήταν ότι έπρεπε...