«OΓMOΣ MOIPAΣ»

N’ ανοίξω το φτερούδι μου και πετώντας
πάνω από το δάσος να ουρλιάξω τούτους τους στίχους του

RUBEN DARIO «OΓMOΣ MOIPAΣ»

σε μετάφραση του Nίκου Eγγονόπουλου

«Eυτυχισμένο το δέντρο που μόλις κι αισθάνεται,
και πιο ευτυχισμένη ακόμα
η σκληρή πέτρα,
που δεν αισθάνεται ολωσδιόλου αυτή.
Ως δεν ειν’ κανένας σπαραγμός μεγαλύτερος
απ’ το σπαραγμό του να ζης,
κι’ ούτε και βάσανο τρανότερο
απ’ τη συνείδηση πως ζεις.

Nα υπάρχης, και να μην ξέρης τίποτε.
Nα υπάρχης, δίχως βέβαιο δρόμο,
νάχης την πίκρα τη ζωής που διάβηκε,

το φόβο της αύριον
τη βέβαιη φρίκη του μελλούμενου θανάτου.
Nα μας βασανίζουνε κι’ η ζωή και η σκιά,
κι’ ό,τι ολότελ’ αγνοούμε
Kι’ ό,τι μόλις κι’ υποψιαζόμαστε.

Nα η ζωή όπου μας γοητεύει
με τα δροσάτα της τσαμπιά,
κι’ ο θάνατος που μας παραμονεύει
με τα κλαριά του τα νεκρικά.

Nα μη γνωρίζουμε που πάμε,
από που ξεκινάμε... »

*Mια κι έφτασες μέχρι εδώ να μη ξεχάσεις να πας να υπογράψεις για την ανάσα μας
που όλο και στενεύει...

για ν' ατενίζουμε όμορφα...

Προ ημερών η ΕΕ εξέδωσε ένα ψήφισμα για όλες τις μεσογειακές χώρες που επλήγησαν από φωτιές,
να δεσμευτούν ότι τα δάση που κάηκαν θα ξαναγίνουν δάση, διότι αυτό αφορά

ΟΛΗ ΤΗΝ ΠΕΡΙΟΧΗ ΚΑΙ ΟΧΙ ΜΟΝΟ ΚΑΘΕ ΧΩΡΑ ΞΕΧΩΡΙΣΤΑ.

Το ψήφισμα υπεγράφη από τις αντιπροσωπείες όλων των Μεσογειακών χωρών
( Ιταλία, Ισπανία, Γαλλία, Πορτογαλία) και όλων των παρατάξεων... εκτός μίας.

Guess who?...
Ο κ. Ρουσόπουλος είπε ότι αυτό είναι παρέμβαση στο Σύνταγμα της Χώρας
(βλέπε Αρθρο 24, περί 'δασικών εκτάσεων και δασών' !!... )
Εκτός αυτού, προχτές οι ειδήσεις, ακόμα και των κρατικών καναλιών ανέφεραν οτι 2.000 και πλέον στρέμματα στη Ζαχάρω
'παραχωρήθηκαν για ήπια τουριστική ανάπτυξη'
σε μεγάλα ξενοδοχειακά συγκροτήματα.
Οφείλουμε να δείξουμε σε όλα τα κόμματα οτι δεν είμαστε σύμφωνοι και οτι δεν αδιαφορούμε :

υπογράψτε το petition για την προστασία των δασών.

Οι τωρινές 145.000 υπογραφές είναι πάρα πολύ λίγες - οφείλουμε να τις κάνουμε 2.000.000, αφού η αίτηση αυτή θα σταλεί στη Βουλή, στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο αλλά και στον ΟΗΕ.

www.petitiononline.com/forestgr/

η γραμμή του ορίζοντα...

Ένα πουπουλένιο στήριγμα τα σύννεφα
κρατούν στην αγγάλη τους το φτερούδι
που μ’ επιστρέφει στ’ αγαπημένα μου...
Λατρεύω ν’ αντικρίζω τη γραμμή του ορίζοντα,
αυτή στα ύψη του απόκοσμου, μια ρόδινη γραμμή,
γύρω της όλες οι αποχρώσεις του γκρι
μέχρι που αρχίζει το φως του δειλινού
να παίρνει τις νυχτερινές του...
φωτάκια όμορφα κάτω...

τ’ αυτάκια μου πλημμυρίζουν με μουσική...
είναι γλυκό και να επιστρέφεις...

Τα σχέδια είναι του Samuel Palmer από ένα υπέροχο
άλμπουμ που αγόρασα, λατρεύω τα σχέδια ζωγράφων...

Mουσική, Adagio g-moll του Tomaso Albinoni

"Οι Δον Κιχώτες πάνε ομπρός και βλέπουν ως την άκρη"

Καλημέρα!

Ο τίτλος είναι στίχος από το ποίημα του Κ. Καρυωτάκη "Δον Κιχώτες"