Τετάρτη, 12 Μαρτίου 2008

με περιπλέκει.. το κυκλωτό φτερούγισμα


Το δάσος στέκει ριγηλό της νύχτας αντιστύλι

κι είναι η σιγή τάσι αργυρό όπου πέφτουν οι στιγμές
αντίχτυποι ξεχωρισμένοι, ολόκληροι, μια σμίλη
προσεχτική που δέχουνται πελεκητές γραμμές...

Αυγάζει ξάφνου το άγαλμα. Μα τα κορμιά έχουν σβήσει
στη θάλασσα στον ήλιο στη βροχή.
Έτσι γεννιούνται οι ομορφιές που μας χαρίζει η φύση
μα ποιός να ξέρει αν πέθανε στον κόσμο μια ψυχή.



Με του ματιού τ' αλάφιασμα, με του κορμιού το ρόδισμα

ξυπνούν και κατεβαίνουν σμάρι περιστέρια

με περιπλέκει χαμηλό το κυκλωτό φτερούγισμα

ανθρώπινο άγγιγμα στον κόρφο μου τ' αστέρια

Γιώργος Σεφέρης




7 σχόλια:

Νικόλαος Παπουτσής είπε...

gennaki μου με την ρομαντική και ποιητική ψυχούλα...
με παράθυρα ανοιχτά στη μάνα φύση
και μουσικό παράθυρό που την ψύχη μου γαληνεύει...

φιλακι γλυκό σου στέλνω


καλημέραααααααααααααααα

τσιου

τσίίιιοοοουυυυυυυυ!!!!

mystikaperasmata είπε...

Καλησπερα. Πολυ ομορφο μπλοκ, και ρομαντικο. :)

genna είπε...

καλησπέρα κοτσυφάκο μου

φιλάκι, όλο γλυκά λογάκια είσαι

τότε τσίου κι εγώ....

genna είπε...

Δημήτρη καλώς ήλθες...

καλό βράδυ να έχεις και σ' ευχαριστώ....

Νικόλαος Παπουτσής είπε...

Ενα κοτσυφοφιλάκι
για μια καλή νύχτα

τσίου!!!!!

Νικόλαος Παπουτσής είπε...

Mπάααα

δεν βλέπω τίποτα.....

χχχμμμμμ!!!!

genna είπε...

καλημέρα κοτσυφάκο!