ΆΝΘΗ-Μαγιού

ΆΝΘΗ

μάτια που πλέον δεν βλέπετε
βλέμματα όπου δεν
σας ελκύει πιά η μορφη του κόσμου

είσαστε αστέρια

φωτίζετε


Νίκος Εγγονόπουλος, «Στην κοιλάδα με τους ροδώνες»

υπέροχες/οι

...η κίνηση των ανδρών, αυτή η αιώνια πάλη...

Ε, ψυχή μου?

Φρέαρ είναι η Άνοιξη που βγάζει δροσιά και άστρα.

Η ΠΕΤΑΛΟΥΔΑ ΚΑΡΦΙΤΣΩΜΕΝΗ
Tη μοίρα μου περιγέλασαν οι άνομοι
γιατί φανέρωσα τους ίσκιους και δείχνω το νερό
μεσ' στη χερσαία πνιγμονή τα στήθη τους
θάμβος η δική μου ακινησία.
Λένε Ιδού αυτός ο νομάς
ένα σώμα σπιθίζοντας εργασία το θάνατο.
Μα η χαρά να είμ' ακίνητος
τρέφει την ιστορία μου.
Φρέαρ είναι η Άνοιξη που βγάζει δροσιά και άστρα.

Νίκος Καρούζος

το χέρι σου...

το χέρι σου άνοιγε τον ουρανό
Άγγελοι μ' έντεκα σπαθιά
πλέανε πλάι στ' όνομα σου
σκίζοντας τ' ανθισμένα κύματα...


και των δύο παπούδων, του αδελφού...