«Άστρα μου, αστράκια...

ΠΑΙΔΙΚΟ

Tώρα η βραδιά,
γλυκιά που φτάνει,
θα μου γλυκάνει
και την καρδιά.

T' αστέρια εκεί
θα δω, θα νιώσω
οι άνθρωποι πόσο
είναι κακοί.

Kλαίοντας θα πω:
«Άστρα μου, αστράκια,
τ' άλλα παιδάκια
θα τ' αγαπώ.

»Aς με χτυπούν
πάντα κι ακόμα.
Θα 'μαι το χώμα
που το πατούν.

»Άστρα, καθώς
άστρο και κρίνο,
έτσι θα γίνω
τώρα καλός.»

ΚΑΡΥΩΤΑΚΗΣ

Yo ... le vie et roses

από δάκρυ ανθός...

...μεσ' απ' το εικονοστάσι βλέπει τα νερά

Η Παναγιά της ώχρας αμυγδαλωτή στην ασημένια

θάλασσα αντίκρυ – εκκλησάκι –

μεσ' απ' το εικονοστάσι βλέπει τα νερά.

Koιτάζαμε τον ήλιο γαλανή Μαρία στις κορφές

η αύρα του καλοκαιριού κυμάτιζε το πουκάμισό μου

στα στήθη.

Εγώ είπα κύριε

τούτο το κυμάτισμα είναι ποίηση.

ΝΙΚΟΣ ΚΑΡΟΥΖΟΣ


*αλλάζω μουσικές να γλυκάνω τα γλαρόνια μου, μ' αρέσει, έτσι, όπως στέκουν
σ' αυτό το βραχάκι, τα περιμένω καρδούλα
μέχρι να σηκωθούν να ταράξουν τούτη τη ποίηση...