ΤΟ ΔΕΝΤΡΟ ΤΩΝ ΑΓΝΟΗΜΑΤΩΝ

Μια συμφορά τυλίγεται στο δέντρο 

Όλ' οι αδικούμενοι δέντρα είναι 

αν το προτίμησαν αυτό, μονάχα ν' αδικούνται. 

Η συμφορά με γήινο χρώμα 

τυλίγεται στο δέντρο. 

Ω δύναμη της ζωής 

λιώσε της συμφοράς το κεφάλι.   

NIKOΣ KAPOYZOΣ

με το βλέμμα πέρα...

καμιά φορά φαίνεται τόσο δύσκολο,

πως απ' τη μια εποχή θα περάσεις στην άλλη...

έρχεται όμως η στιγμή που γίνεται αυτόματα...

και τότε 

τούτη η θέα είναι απίστευτα γλυκιά!!!!!!!

παγωμένη καλημέρα...

Ομορφιά δίχως πρόσωπο

Σ' εσένα που ήρθες

Απ' έναν κόσμο που δεν γνωρίζω

(Μοναδικό άσυλο της λησμονιάς)

Που ο άνεμος σμιλεύει 

Στοχαστικά την κατατομή σου

Κι ο χρόνος απομακρύνεται

Τρομαγμένος

Δίχως ν' αγγίζει την όψη σου

Σ' εσένα που είσαι

Ένα κομμάτι νύχτας

Μες στη μοναξιά του κόσμου

Σχεδιάζοντας μεθυσμένα αστέρια

Και πετάγματα πουλιών

Αδιαπέραστη ιδεατή

Λυπημένη

Σαν ένα σύννεφο που βουλιάζει στα έλη

Φάντασμα της ομίχλης

Που σιγοπερπατεί

Τρέχω χαρούμενος

Να σε προϋπαντήσω

Να σε ξαναγεννήσω 

Κάτω απ' τον ήλιο

Πιο αληθινή.

Τάκης Βαρβιτσιώτης 1916-2011

Από τη συλλογή «Το πέπλο και το χαμόγελο» (1963)