...στο κόκκινο, αντάμα!

Κόρη των υδάτων

...της Αγάπης κύματα


Να σκαν στην ακτή
Να με λούζουν τα ύδατα
Ευλογημένα
τα μέλη που αισθάνονται

Οι ήχοι τρυπούν το στέρνο μου
Τ’ ακροδάχτυλα μου κινούνται
Να στέλνουν Αγάπη
Αφοσίωση...

Να σε βάζω μεσ’ τις αναπνοές μου
να σου χαρίζω ομορφιές
Να σεργιανώ τη σκέψη μου

Λατρευτό σημείο
της Αγγάλης απόλαυση...

Να 'ρχεσαι απ’ την άλλη
Να κρατώ κοχύλι στη παλάμη μου
Να μη σταματώ το Πέρα

Της Αγάπης ανάγνωσμα
Ευαγγελίου ανάγνωσμα

Δειλινού σπάραγμα
Όλα, όλα τα μέλη σε εγρήγορση

Παντού παρόν, ωσεί παρόν
μετά του Κυρίου της Καρδίας μου

της ψυχούλας!

γλυκά με τραβούν...

Γέρνουν τα βλέφαρα,
γλυκά με τραβούν...

Γυμνή τρέχω
σ’ αλλοτινούς καιρούς!

Στέκω στη γωνιά μου.

Το άτι (!)
καλπάζει στο πλάι μου,
ανεβαίνω προς
την ελευθερία
τούτου
του υπέροχου
χρόνου...


Το έργο είναι
του Θανάση Παπαγιαννάκου